Samenwerking: Jean-Michel Tixier x Nooz

Jean-Michel Tixier, een gerenommeerde Franse kunstenaar

De klare lijn is een grafische stijl uit de Belgische stripschool rond Hergé, met andere woorden de ‘Kuifje-stijl’. De term klare lijn werd in 1977 bedacht door de Nederlandse tekenaar Joost Swarte, ter gelegenheid van de Kuifje-tentoonstelling in Rotterdam. Je herkent hem makkelijk aan de zwarte inktlijn met een constante dikte.

Voor Jean-Michel Tixier vertelt elke tekening een verhaal, een gemoedstoestand, verborgen achter een ogenschijnlijke eenvoud.
De humor en ironie die hij inzet, maken hem vandaag tot een van de meest getalenteerde kunstenaars van zijn generatie.

Daarom geeft ‘M’, het magazine van Le Monde, de illustrator sinds oktober 2014 elke week carte blanche in een rubriek met de titel ‘Ligne de mire’, waarin zijn komische, groteske of naïeve personages een eigenzinnige kijk op de actualiteit geven.

Na exposities bij Colette in 2016 en in Lyon bij Autour de l’image en Felix Gagnaire in 2017-2018, was de iconische illustrator van de klare lijn de hele winter van 2018-2019 te zien in hotel Mont-Blanc in Megève met zijn tentoonstelling ‘Calèches & Crustacés’. De kunstenaar stelde ook zijn werk dat volledig in het teken van film staat tentoon tijdens het filmfestival van Cannes 2019 en in 2019 in Melbourne.

Al jaren werkt hij bovendien samen met wereldbekende merken als Lacoste, Le Bon Marché, Hermès of Birkenstock om unieke illustraties vol humor te maken.

Ontdek nu de gelimiteerde editie in samenwerking met Jean-Michel Tixier

Het interview met Jean-Michel Tixier

Wat was je inspiratie voor deze tekeningen?

Ik wilde dat de tekeningen zouden spelen met de wikkel rond de doos en met het etui. Een beetje als een lus waarin het begin en het einde van het verhaal samenkomen. Dat was het eerste idee dat ik had.

Daarna heb ik het concept uitgewerkt in 3 illustraties voor de 3 verschillende producten van het merk.

Kun je ons meer vertellen over je creaties voor Nooz?

Toen ik het concept van de ‘lus’ eenmaal had, moest ik alleen nog de 3 verhalen vinden.

Ik stel mezelf altijd dezelfde vraag: hoe kun je begrijpelijk zijn en toch absurd? Ik hou erg van het idee van ‘logisch niet logisch’!

Het belangrijkste was dat je goed begrijpt waarvoor de 3 producten in het dagelijks leven dienen, en ik vond het idee leuk van 3 personages die zich zoveel moeite getroosten, helemaal voor niets.

Wat waren de verschillende stappen om deze illustraties te maken?

De stappen in mijn werkproces zijn altijd dezelfde. De helft van de tijd ben ik bezig met ideeën zoeken, ik schrijf alles op wat er gebeurt, tot in het kleinste detail. Ik maak een scenario voor mijn tekeningen. Dat is 50% van mijn werk.

De rest zijn creatieve stappen: schetsen, inkten en kleuren kiezen.

Je bent dit soort projecten inmiddels gewend. Kun je iets vertellen over je achtergrond?

Ik ben autodidact. Mijn traject hangt vooral samen met belangrijke ontmoetingen. Ik denk aan het label Record Makers: ik heb gewerkt aan het eerste album van Sebastien Tellier en met andere artiesten van het label. In die periode werkte ik vooral in de muziek.

Veel later kwam het tweede hoogtepunt van mijn carrière: de samenwerking met M le Magazine du Monde. Ze gaven me carte blanche en 5 jaar lang elke week een volle pagina. Zo'n 250 tekeningen later heb ik een tentoonstelling gemaakt en de etalages van conceptstore Colette in Parijs aangekleed.

Kun je HET meest bijzondere moment van je carrière kiezen?

Het is moeilijk om er maar één te kiezen… maar ik zeg de tournee van AIR in New York, met Sebastien Tellier als voorprogramma. Zijn allereerste concerten. Ik was jong en ontdekte heel veel… Het was te gek!

We willen meer weten! Heb je nog andere anekdotes voor ons?

Een gastronomische maandag die om 12 uur 's middags begon en om 2 uur 's nachts eindigde.

Het was de dag van mijn eerste samenwerking met chef Pierre Gagnaire, georkestreerd door Junior Parado (‘Junart’). Na een zakelijke afspraak nodigde Pierre Gagnaire ons uit om te lunchen in zijn restaurant, Le Balzac. Een meer dan royale lunch, want het was al half zes toen we vertrokken. Na een lange wandeling om te verteren, van de rotonde van de Étoile tot République, hadden we net genoeg tijd om te douchen, ons klaar te maken voor een nieuw feestmaal en naar het jaarlijkse Fooding-feest in de Amerikaanse kathedraal te gaan.